ﯾﮏ ﻭﻗﺘﯽ..

ﯾﮏ ﻭﻗﺘﯽ..
ﺑﺪﻓﻬﻤﯽ ﻫﺎ
ﺁﺯﺍﺭﻡ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ!
ﻫﻤﻪ ﺍﺵ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪﻡ
ﮐﻪ
ﺁﺩﻡ ها ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻗﻀﺎﻭﺗﻢ ﮐﻨﻨﺪ..
ﻭﻗﺖ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺻﺮﻑ
ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ..ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺩﺍﺩﻥ ﺧﻮﺩﻡ
ﺭﻓﻊ ﺳﻮﺀ ﺗﻔﺎﻫﻢ!
ﺣﺎﻻ ﺍﻣﺎ...
ﻣﻮﺿﻊ ﺍﻡ،ﺳﮑﻮﺕ ﺍﺳﺖ..
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﯽ ﻣﻬﺮﯼ ﺁﺩﻡ ﻫﺎ ﻫﯿﭻ ﻧﻤﯽ ﮔﻮﯾﻢ!
ﺩﯾﮕﺮ،
ﻧﻪ ﺍﻧﺮﮊﯼ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺩﺍﺩﻥ ﺩﺍﺭﻡ!
ﻧﻪ ﺣﺘﯽ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ ...
ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ ﺟﺎﻥ ِﺩلم،
ﻣﻦ ﻣﺴﺌﻮﻝ ﻃﺮﺯ ﻓﮑﺮ
ﺁﺩﻡ ﻫﺎ نیستم ...
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﻫﺮﭼﻪ ﺧﻮﺍستند
ﺑﮕﻮیند ﻭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ کنند..
من ﺁﺭﺍﻡ ﻭ ﺑﯽ ﺩﻏﺪﻏﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ خواهم کرد....
سادگیم را...
یکرنگیم را...
به پای حماقتم نگذار...
انتخاب کرده ام که ساده باشم و دیگران را دور نزنم...
وگرنه بد بودن و آزار و فریب دیگران آسان ترین کار دنیاست...
بلد بودن نمیخواهد...