در قلب کسی خانه ندارم ...که تو داری

در قلب کسی خانه ندارم ...که تو داری
طوفانم و کاشانه ندارم ... که تو داری !
دور و بر ِ من عاقل و فرزانه زیادند
یک عالمه دیوانه ندارم که تو داری!
شمع ام که به اندازه ی کوهی پر بغض ام
جز یاد ِ تو پروانه ندارم ... که تو داری!
در هر طرفم مثل بم و کاخ ِ مدائن
صدها دل ویرانه ندارم ؛ که تو داری!
دیوار برای من تنهاست ! که دیگر
در زیر سرم شانه ندارم ...که تو داری!
نه بر سر ِ دل بردن و نه بر سر ِ رفتن
تصمیم عجولانه ندارم ... که توداری!