اعراب، وقتی از صحرای سوزان عربستان سعودی به سرزمین خرم ما
اعراب، وقتی از صحرای سوزان عربستان سعودی به سرزمین خرم ما ایران رسیدند، کمتر چیزی بنام «خانه» می شناختند! آنها از دیدن بناهای مسکونی در ایران دچار حیرت شدند و از بوی خوشی که از بدن مردم بر می خواست، چنان گیج شده بودند که مانند حیوانات، انسان های متمدن ایرانی را بو می کشیدند!
آنها نمی دانستند «هرودوت» مورخ نامدار جهان، سالیان قبل از هجوم آنها نوشته بود:
«مردم ایران، لباس های ابریشمی سپید می پوشند و با عرق انواع گلها، لباس و بدن خود را آغشته میسازند که همواره در گذرگاه ها بوی خوش از آنها به مشام میرسد»
او درباره خصلتهای پدران ایرانیمان می نویسد:
.
ایرانیان دروغ را بزرگترین گناه میدانند، و وامداری را ننگ میشمارند، و میگویند وامداری از اینرو بد و ناپسند است که کسیکه بدهکار باشد مجبور میشود که دروغ بگوید؛ از اینرو همواره از ننگِ بدهکار شدن میپرهیزند.
هرودوت مینویسد که ایرانیان معبد نمیسازند، برای خدا پیکره و مجسمه نمیسازند. آنها خدای آسمان را عبادت میکنند و میترا و اَناهیتا و همچنین زمین و آب و آتش را میستایند.
.
ایرانیان بههمسایگان احترام بسیار میگذارند، هرچه همسایه نزدیکتر باشد بیشتر مورد توجه است و همسایگان دور و دورتر در مراتب پائینتری از احترام متقابل قرار دارند.
ایرانیان هیچگاه در حضور دیگران آب دهان نمیاندارند و این کار را بیادبی بهدیگران تلقی میکنند؛ آنها هیچگاه در حضور دیگران پیشاب نمیکنند و این عمل نزد آنها از منهیات مؤکد است. آنها هیچگاه در آبِ رودخانه پیشاب نمیکنند و جسم ناپاک در آب جاری نمیاندازند؛ و اینها را از آنرو که سبب آلوده شدن آب جاری میشود گناه میشمارند
.
در میگساری تعادل را مراعات میکنند و هیچگاه چنان زیادهروی نمیکنند که مجبور شوند استفراغ کنند یا عقلشان را از دست بدهند.
.
اعراب نو مسلمان که هنوز بدرستی نمی دانستند معنای «نو مسلمانی»چیست، وقتی در کتابخانه جندی شاپور را گشودند و با انبوه کتاب ها که بعدها مورخان نوشتند به چهل هزار جلد می رسید، روبرو شدند، تصور کردند ایرانیان چهل هزار آئین و مذهب و مسلک دارند. زیرا مذهب و مسلک آنها فقط یک کتاب بود
آنها بی آنکه بدانند با چه گنجینه علم و دانش بشری روبرو شده اند، کتابخانه جندی شاپور را به آتش کشیدند.
این نمونه کوچکی از تفاوت نو مسلمان که به واقع برای غارت و چپاول به سرزمین ما هجوم آوردند.!!!!
آنها نمی دانستند «هرودوت» مورخ نامدار جهان، سالیان قبل از هجوم آنها نوشته بود:
«مردم ایران، لباس های ابریشمی سپید می پوشند و با عرق انواع گلها، لباس و بدن خود را آغشته میسازند که همواره در گذرگاه ها بوی خوش از آنها به مشام میرسد»
او درباره خصلتهای پدران ایرانیمان می نویسد:
.
ایرانیان دروغ را بزرگترین گناه میدانند، و وامداری را ننگ میشمارند، و میگویند وامداری از اینرو بد و ناپسند است که کسیکه بدهکار باشد مجبور میشود که دروغ بگوید؛ از اینرو همواره از ننگِ بدهکار شدن میپرهیزند.
هرودوت مینویسد که ایرانیان معبد نمیسازند، برای خدا پیکره و مجسمه نمیسازند. آنها خدای آسمان را عبادت میکنند و میترا و اَناهیتا و همچنین زمین و آب و آتش را میستایند.
.
ایرانیان بههمسایگان احترام بسیار میگذارند، هرچه همسایه نزدیکتر باشد بیشتر مورد توجه است و همسایگان دور و دورتر در مراتب پائینتری از احترام متقابل قرار دارند.
ایرانیان هیچگاه در حضور دیگران آب دهان نمیاندارند و این کار را بیادبی بهدیگران تلقی میکنند؛ آنها هیچگاه در حضور دیگران پیشاب نمیکنند و این عمل نزد آنها از منهیات مؤکد است. آنها هیچگاه در آبِ رودخانه پیشاب نمیکنند و جسم ناپاک در آب جاری نمیاندازند؛ و اینها را از آنرو که سبب آلوده شدن آب جاری میشود گناه میشمارند
.
در میگساری تعادل را مراعات میکنند و هیچگاه چنان زیادهروی نمیکنند که مجبور شوند استفراغ کنند یا عقلشان را از دست بدهند.
.
اعراب نو مسلمان که هنوز بدرستی نمی دانستند معنای «نو مسلمانی»چیست، وقتی در کتابخانه جندی شاپور را گشودند و با انبوه کتاب ها که بعدها مورخان نوشتند به چهل هزار جلد می رسید، روبرو شدند، تصور کردند ایرانیان چهل هزار آئین و مذهب و مسلک دارند. زیرا مذهب و مسلک آنها فقط یک کتاب بود
آنها بی آنکه بدانند با چه گنجینه علم و دانش بشری روبرو شده اند، کتابخانه جندی شاپور را به آتش کشیدند.
این نمونه کوچکی از تفاوت نو مسلمان که به واقع برای غارت و چپاول به سرزمین ما هجوم آوردند.!!!!
- ۷۸۲
- ۲۴ تیر ۱۳۹۶
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط