دیدی ای حافظ که کنعان دلم بی ماه شد

دیدی ای حافظ که کنعان دلم بی ماه شد /

عاقبت با عشق و غم کوه امیدم آب شد /

گفته بودی یوسف گم گشته باز آید ولی /

یوسف من تا قیامت همنشین چاه شد