{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

موج دوم

۲️⃣ موجِ دوم
ای نورِ ازلی،
نه در آسمانم، نه در زمین،
در لحظه‌ای میانِ اضطراب و عشق،
پنهان شدی و گفتی: “خودِ منی، نترس!” 🌠
دیدگاه ها (۰)

۳️⃣ موجِ سوم خدایا، هر بار که درد بالا می‌رود، تو از دیسک...

۴️⃣ موجِ چهارم من از جنسِ خاک، اما تو از خنده‌ی نور؛ هر و...

۱️⃣ موجِ اول الهی... تو در رگِ زمانم جاری، و من هر تپشِ ق...

آزادی از زهرِ کلام فصل ۱ / بخش ۲ گاهی یک جملهٔ تلخ، خانه‌ا...

جرعه ای عشق بنوشیم از مولانا، تا لحظه هامون معطر شود... گر ب...

تکه سیبی که تو دندان زده ای خوردن داشتآدم این گونه زمین گیر ...

تقدیم باعشق محضرِ باسعادتِ جانانم:ای همیشه جاودانه در میان ل...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط