دست‏هایت کوچک بودند برای به آغوش کشیدن صبر و سختی.

دست‏هایت کوچک بودند برای به آغوش کشیدن صبر و سختی.

اما تو چقدر سربلند بیرون آمدی از دردها و دلتنگی‏ها!

صبر را از چه کسی به ارث برده بودی، نمی‏دانم!

اما ایمان، هم‏پای تو بزرگ شده بود.

یا.رقیه.خاتون...مددی بانو.....
دیدگاه ها (۱)

🔴و اینـڪ غــــربال آخـــرالزمانی✍دنیا هم اینک بر اثر شدت بی ...

قصه سی و ششم: نرجس خاتون بخش اول

پروانه جان

اللهم عجل لولیک الفرج یا لثارات القائد الشهید الامت

پارت ۸

𝒎𝒚 𝒍𝒊𝒂𝒓𝘾𝙝𝙖𝙥𝙩𝙚𝙧:2𝙋𝙖𝙧𝙩:13دستان پسرک یخ زد.با قدم های لرزان سمت...

عشق گمشده در تاریکی جنگلپارت چهاردهم(از زبان راوی)سه ماه گذش...

🖤 پشتِ غرورِ سردت | 𝑷𝒂𝒓𝒕 30 | پایانشش سال بعد... 🤍لینو توی آ...

رمان انتقام ازدواج کامل

سناریو کازوتورا درخواستی

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط