{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

دست‏هایت کوچک بودند برای به آغوش کشیدن صبر و سختی.

دست‏هایت کوچک بودند برای به آغوش کشیدن صبر و سختی.

اما تو چقدر سربلند بیرون آمدی از دردها و دلتنگی‏ها!

صبر را از چه کسی به ارث برده بودی، نمی‏دانم!

اما ایمان، هم‏پای تو بزرگ شده بود.

یا.رقیه.خاتون...مددی بانو.....
دیدگاه ها (۱)

یا.حسین....

بر پاشدست در دل من خیمه ی غمیجانـم چه نوحه و چه عزا و چه مات...

آه ای دوشیزه شب‏های شیون و شعر! از این پس بر آغوش خسته ویران...

ای خدای مهربانموقتے دلم نا آرام استمیدانم در جایے تو را از ی...

پیام تهیونگ در آلبوم ARIRANG‌این متنو دارم می‌نویسم با این ف...

پارت چهارم-بازار-

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط