.

.
هوا که ابری شد قرارمان زیر باران، زیر ابرهای مثل من و تو دلتنگ این آسمان. بارانی یاسی رنگت را تنت کن؛ همانکه رنگش بوی عاشقی را میدهد. دلم لک زده برای یک پیاده روی طولانی! من باشم وشعر و خیال و تو و گاهی لبخندی از سر بی کسی که تمام این خیابان را فرش میکند . با من که قرار میگذاری دیر نکن. تنها که میشوم بی حواسم. لحظه را تند تند زندگی میکنم. غرق میشوم در زمان، ناگهان پیر میشوم و گاه می میرم. به همین سادگی!

احسان کرمی