رابطهها

رابطه‌ها
هیچ‌وقت یک‌باره نمی‌میرند
نه سقوط می‌کنند، نه خاموش.

ما آرام‌آرام از نفس می‌اندازیم‌شان
با بی‌حوصلگی‌هایی که تکرار می‌شوند
و غرورهایی که به اسم «حق» از آن دفاع می‌کنیم.

با «بعداً»هایی که هیچ‌وقت نمی‌رسند
با «حالا نه»هایی که مثل تیغ
ریشه‌ی صمیمیت را می‌بُرند.

مرگ رابطه‌ها شبیه انفجار نیست
شبیه محو شدن یک عکس قدیمی‌ست
که سال‌ها پشت شیشه‌ی آفتاب‌خورده
جا مانده باشد.
کسی نمی‌فهمد از کِی رنگ‌ها پریدند
و لبخندها کِدر شدند.

وقتی همه‌چیز تمام می‌شود
با تعجب می‌گوییم:
.«ن‌َ ش‌ُ د.».


.
.