خواستم هم بغض آسمان شوم،

خواستم هم بغض آسمان شوم،

گرچه باران هم از بی کسی اشکهایم شرم می کند . . .

من ماندم و یک دنیا خاطره و یک مشت گلبرگ از جنس ماتم.

می خواستم دنبالت بدوم . . .

ولی یادم آمد که سهم دیگری هستی!

چه تلخ است...