{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

ما انبوهی از آدم‌های فراموش شده

ما انبوهی از آدم‌های فراموش شده
درانتظار معجزه
در تصورِ گرمِ آفتاب
در تکرارِ غریبانه چشم‌ها
ترانه‌ها گفته‌ایم
و هیچکس،
هیچکس نخواهد فهمید
که این انتظار
حتی از خودِ زندگی‌ هم طولانی‌تر بود.
دیدگاه ها (۰)

مرسی ڪہ هستیو هستی را رنڪَ می‌‌آمیزےهیچ چیز از تــو نمی‌خواه...

‏آرزو کنیم حال همه خوب باشدخیابان, پر باشد از عابران سر خوشی...

باز من ماندم و خلوتی سردخاطراتی ز بگذشته ای دوریاد عشقی که ب...

دیدی آدم بعضی وقتا حتی خودش هم نمی دونه چشه این یعنی که تو آ...

*الان کنترل اشک های گرم و بی رنگش رو نداشت!مدام سوال هایی تو...

نمی داند دل تنها، میان جمع هم تنهاستمرا افکنده در تُنگی، که ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط