توقعت را

توقعت را
از زندگی...
از آدمها....
بالا ببر....!

بخواه
که بوسیده شوی....
بخواه که نگرانت شوند...
دلتنگت شوند...!

خودت را
لایق آغوشی امن بدان....
لایق خواستنی بودن....
لایق جنگیدن برای داشتنت....!
.
مهربان باش
اما
چوب حراج نزن
به دل و روح و احساست....!

تو بانویی.....!
اگر بدانی خدا
چقدر برای آفرینشت وقت گذاشته است....؟!

اگر بدانی
چقدر پزت را به فرشتگان مقربش داده است....؟!

خودت را....
قلبت را.....
وسعت بی مرز وجودت را
هدر نده
پیش پای هر عابر بی اعتبار...!
غرورت را نشکن
به گدایی عشق و احترام...!

خودت باش....
بزرگ....
وسیع...
دست نیافتنی....!

بگذار بهای داشتنت را بپردازند....
به دوستت دارم....
به می خواهمت....
به الهی دور خانمی ات بگردم...!

بانو باش برای همه و تنها
برای مردی زن باش
که دور تا دور سرزمین لطیف زنانگی ات را
با
حصار تعهد و وفا
امن تر می کند....!

برای مردی زن باش
که برای فتح قلعهء دلت
از مردانگی و غیرتش
مایه گذاشته است....!

تنهایی ات را تاب بیاور
که قسمتش کنی
با مردی که
تنهاییش را
تا لحظهء رسیدنت تاب آورده است...!