راه کج بود نشد تا به دیارم برسم

راه کج بود نشد تا به دیارم برسم
فال من خوب نیامد که به یارم برسم

بی قراری رسیدن رمق از پایم برد
نشد آخر سر ساعت به قرارم برسم

شهریاری پر از اندوه ثریا هستم
شاید آخر سر پیری به نگارم برسم

استخوان سوز سیاهی زمستان شده ام
بلکه نوروز بیاید به بهارم برسم

عشق هر روز دلم را به کناری می برد
عشق نگذاشت سرانجام به کارم برسم

مرگ دل بستگی آخر دنیای من است
می روم شاید روزی به مزارم برسم.