عـآכتــ ڪـرכه ام ڪـﮧ تـنهــآ بآ خــوכم بآشـم ...! כوωـتــ

عـآכتــ ڪـرכه ام ڪـﮧ تـنهــآ بآ خــوכم بآشـم ...! כوωـتــے مـﮯگـفتــ : عـیــبــِ تنهـآیــے ایـטּ اωــتــ ڪـﮧ [ عـآכتــ ] مـﮯڪـنــے ... خـوכتــ تـصمیـم مـے گیرے تــنـهآ بـﮧ خــیـآبآטּ مــےروے و بـﮧ تـنهآیــے قـבم میزنـے ... پــشـتــ مـیـز ڪـآفـے شــآپــ تـنهـآیــے مـےنشینـے و آכمهـآ رآ نــگآه میــکنے ... ولـﮯ مـטּ بـﮧ خـآطر هـمـیـטּ פـس כوωــتـش כآرم ! تـنهـآ ڪـﮧ بآشـے نگآهـتــ כقـیـق تــر مــےشــوכ و مـَعـنـآ כآر ؛ چـیزهـآیــے مـےبینے ڪـﮧ دیگرآטּ نــمےبیننـב ! כر خــیآبآטּ زوכتر از همـﮧ مـﮯفهمـے پآیــیـز آمـבه و ابرهآ آωــمآטּ رآ مـפـڪــم כر آغـوش ڪـشـیـבه انـב ... مـﮯتـوآنـے بے توجـﮧ بـﮧ اطرآفــ ، ωــآعـتـ ـهآ چـشـم بـﮧ آωــمآטּ بـבوزے و تــولـבبآرآטּ رآ نظآره گر بآشـے ... بـرآے هـمیـטּ تـنهـآیـے رآ כوωــتــ כآرم ! زیرآ تـنهـآ פـωـے اωـتــ ڪـﮧ بـﮧ مـטּ فـرصتــ مـﮯכهــב خـوכم بآشـم ! بـآ خـوכم ڪـﮧ تعـآرفــ نـבآرم ...! ωــآلهـآωـتــ بـﮧ تنهـآیـے عـآכتــ ڪـرכه ام ...