لحظاتی میرسه که هیچ کس مطلقا هیچ کس یار و یاورت نیست

‏لحظاتی میرسه که هیچ کس، مطلقا هیچ کس، یار و یاورت نیست. فقط و فقط خودت باید بارهایی رو به دوش بکشی. این یه حقیقت تلخه. اینکه در نهایت انسان با وجود همه ادمهای حاضر در زندگیش موجود تنهاییه
دیدگاه ها (۰)

داشتم به این فکر می‌کردم که اغلب آدم های زندگیم اگه به من فک...

مولانا هم که باشی بالاخره از یه جایی به بعد میگی ؛ " خواهی ب...

حقیقت اینه اگه ادمای زندگیتو درست انتخاب نکنی الان نصف همونا...

شاید حس کنی

🌱لازم به ذکر است که نفس را با چشم ظاهری نمیتوان دید و باید آ...

آدم ها (دل نوشته قسمت دوم)

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط