منت خدای را عزوجل...

منت خدای را عزوجل...

بر وزن گلستان سعدی...
منت خدای را عز و جل که لذت زن را قند و عسل که ازدواجش موجب محنت است و به طلاق اندرش مزید رحمت.
هر لنگه کفشی که بر سر ما می خورد مضر حیات است و چون مکرر موجب ممات.
پس در هر لنگه کفش دو ضربت موجود و بر هر ضربت آخی واجب.

مرد همان به که به وقت نزاع
عذر به درگاه نساء آورد
ور نه زنش از اثر لنگه کفش
حال دلش خوب به جا آورد

ضربت لنگه کفش لاحسابش هم از راه رسیده، و جیب شوهر بدبخت را به قیچی خیاطی در آورده و حقوق یک ماهه او را به بهانه جوئی بخورد.

شوهر و نوکر و کلفت همگی در کارند
تا تو پول به دست آوری و ماشین بخری
شوهرت با کت و شلوار پر از وصله بود
شرط انصاف نباشد که تو مانتو بخری.