دوستم غصــــــــــــــــــــه نخور...

دوستم غصــــــــــــــــــــه نخور...
توخــــــــــــــــــــدایے دارے...
ڪه بزرگــــــــــ استـ بزرگـــــــ...
وبـــــہ قول ســــــــــهراب:
"درهمین نزدیڪیستــــــــــ..."
اے دل ڪوچڪ مــــــــــن...
بگذارغـم وغصه بباردشـــــاید...
شاید اینبارخــــــــــدامیخـــواهد...
ڪه پس از بارش غـــــــــــــــــم...
وپس ازخواندن نامـش هـــــردم...
آســــــــــمان دل ٺـوصاف شود...
ونگـاهٺـــــ بہ همہ اهل زمیـن پاڪ شود...
شاید اینـــــبار خــــــــــــــــــــدا میخواهد...
ڪہ بمانے...نــــــــــــــــــــروے...ودگـرباره نگویے:
"سهــــــــــراب!"
"قایقـٺــــــــــ جا دارد؟"