فکر میکنم غمگین بودم یک خصلت انسانی نیست و حتی در اشیا هم

فکر میکنم غمگین بودم یک خصلت انسانی نیست و حتی در اشیا هم وجود دارد من درخت‌های پاییز را غمگین میبینم و این دیوار گلی کج شده سر تراشیده که انگار در بند ۸۸ زندانِ دنیا سالهاست امیدش را به زندگی از دست داده است


اما تو بمان تو شاد بمان تو انسانی و دوام دنیا برا دوام حرکات توست تو امیدت را خراب نکن دنیا خرابه میشود