خلوت که می کنیم ،

خلوت که می کنیم ،


من و خیالت را می گویم . . . .


برایش از روزانه هایم می گویم ،


او برایم از آمدنت . . . .


من برایش از آرزوهایم می گویم ،


او برایم از آمدنت . . . .


می خندم به این همه یکدندگی ،


می خندد به آشفتگی هایم . . . .


هر شب کارمان همین شده . . . .


خیالت عجیب در این حوالی هوایت را دارد . . . . !