ذوقمان که برای داشتن و خواستنِ چیزها و آدم ها تمام شد ؛ ب

ذوقمان که برای داشتن و خواستنِ چیزها و آدم ها تمام شد ؛ به دست می آوریمشان !
دقیقا همان لحظه ای که خسته و ناامیدیم از خواستن و بی انگیزه ایم برای داشتن ؛ دست یافتنی و رسیدنی می شوند چیزها و آدم ها ...
و باز می گردند ؛ آنان که رفته اند و به چنگ می آیند ؛ آنان که به چنگ نمی آمدند ، اما درست زمانی که دیگر دلیلی برای خواستن و علاقه ای برای داشتنشان نداریم !
چای که زیاد بماند ؛ با تمامِ خواستنی بودنش ؛ سرد می شود و از دهان می افتد ، و تو ترجیح می دهی شیرینی ات را بدون چای صرف کنی ، و کم کم عادت می کنی به این فقدان ، و فقدان می شود قطعه ی مهمی از پازل زندگی ات ،
و چه بسیارند دوست داشتن ها و علاقه های سرد شده و از دهان افتاده ،
و چه بسیارتر ، آدم هایی که به نبودن ها و نداشتن ها ، عادت کرده اند ...
#نرگس_صرافیان_طوفان‌