یک وقت هایی آدمیزاد "خلوت لازم" میشود... برای فکر کردن، ن

یک وقت هایی آدمیزاد "خلوت لازم" میشود... برای فکر کردن، نقطه ی عطف ایجاد کردن در زندگانی؛
برای تصمیم ِ جدی گرفتن...
باید دست خودش را بگیرد و ببرد یک گوشه ی دنج، کافه ای، جایی، که در آن هیچ خاطره ی ثبت شده ای ندارد...
اصلاً برود،بشیند و با خودش حرف بزند...
باید تکلیفش را روشن کند...
در قوانین زندگی اش بازنگری کند...
تاریخ گذشته ها را بریزد دور و چهار چوب جدید وضع کند...
آیین نامه بنویسد اصلا...
آیین نامه ی رابطه...

اولین قانونش هم این باشد:"تو مسئول ِ مراقبت از خودت هستی"!
باید حواست پی ِ دل ِ صاحب مُرده ات، دل ِ بی عقل ات باشد که دوباره خطا نکند...

پیاده روی دو نفره پل عشاق ممنوع است!
ارسال اس ام اس عاشقانه ممنوع است!
هر گونه خاطره سازی ممنوع است!
دیدارهای وقت و بی وقت، بوس فرستادن و آیکون قلب ممنوع است!
شعر عاشقانه نوشتن ممنوع است!
اصلا هرچیز که احساسات را قلقک بدهد، و هوایی ات کند، ممنوع است...
قوانین را که نوشت؛ زیرش یک خط بزرگ قرمز بکشد و بنویسد اضافه کردن هر ماده و متمم و تبصره به این قوانین ممنوع است...

تمام...
____________________________________