{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

آنقدر چون و چرایش کردی که صیاد زصید بیهوده رمید

آنقدر چون و چرایش کردی که صیاد زصید بیهوده رمید
آن گلبرگ یاس چمنش ؛ پر پر شده و اشکش تلخینه چکید
به خیالش گل روی دامان تورا شایسته بدانست ز غیر
ولی افسوس ز قفس یار که گذاشت این مرغ به اغیار پرید

/ سعید
دیدگاه ها (۲)

صد من گل یاس و شقایق به مجازت گر بفروشند به چند؟هرگز نشود ب...

چو نسیمی بارها آمد و رفت ...چو ترا غافل و درخواب بدید این با...

اشکم ولی بپای عزیزان چکیده ام خارم ولی به سایه گل آرمیده ا...

یاد ایامی که در گلشن فغانی داشتم در میــان لاله و گـــل آشیـ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط