ﻧﺎﺯﺑﺎﻧﻮ

ﻧﺎﺯﺑﺎﻧﻮ

ﺧﻨﺪﻩﻫﺎﯾﺖ ﺑﺎ ﻏﺰﻝﻫﺎﯾﻢ ﻣﯽﺁﻣﯿﺰﺩ ﺑﺨﻨﺪ
ﺷﻮﺭ ﺷﺎﻋﺮ ﻣﺎﻧﺪﻧﻢ ﺭﺍ ﺑﺮﻣﯽﺍﻧﮕﯿﺰﺩ ﺑﺨﻨﺪ
ﺗﺎ ﺗﺒﺴﻢ ﻣﯽﮐﻨﯽ ﺍﻧﮕﺎﺭ، ﮔﯿﺴﻮﯼ ﻧﺴﯿﻢ
ﺩﺭ ﺷﺒﺴﺘﺎﻧﻢ ﻏﺒﺎﺭ ﻧﻮﺭ ﻣﯽﺑﯿﺰﺩ ﺑﺨﻨﺪ
ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ! ﺑﺎﻧﻮﯼ ﺟﻨﮕﻞﻫﺎﯼ ﺳﺮﺳﺒﺰ ﺧﯿﺎﻝ
ﺍﺯ ﻧﻔﺲﻫﺎﯾﺖ ﺷﻤﯿﻢ ﯾﺎﺱ ﻣﯽﺧﯿﺰﺩ ﺑﺨﻨﺪ
ﺍﺯ ﻧﮕﺎﻩ ﻧﯿﻢﺧﻮﺍﺑﺖ ﺑﺎﺩﻩﯼ ﺍﻓﺴﻮﻧﮕﺮﯼ
ﺍﺯ ﻟﺒﺎﻧﺖ غنچه ی ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽﺭﯾﺰﺩ ﺑﺨﻨﺪ
ﻧﺎﺯﺑﺎﻧﻮ ! ﺣﺴﺮﺕ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺷﻮﺭﺍﻧﮕﯿﺰ ﺗﻮ
ﭼﻠﭽﺮﺍﻍ ﺍﺷﮑﻢ ﺍﺯ ﻣﮋﮔﺎﻥ ﻣﯽﺁﻭﯾﺰﺩ ﺑﺨﻨﺪ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ ﺷﻬﺮ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮﻧﺸﯿﻨﺎﻧﻢ ﻣﮑﻦ
ﻗﻬﺮ ﺗﻮ ﺁﺷﻮﺑﯽ ﺍﺯ ﺁﺗﺶ ﻣﯽﺍﻧﮕﯿﺰﺩ ﺑﺨﻨﺪ
تشنه ی ﯾﮏ ﺑﻮﺳﻪﺍﻡ ﺁﻩ... ﺍﺯ ﻟﺐ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﺗﻮ
ﮔﺮ ﺑﭙﺮﻫﯿﺰﺩ ﻓﺮﻭﭼﯿﻦ ﮔﺮ ﻧﭙﺮﻫﯿﺰﺩ ﺑﺨﻨﺪ