{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

در شب قدر

در شبِ قدر،

وقتی آسمان به زمین نزدیک می‌شود،

نامی هست که دل‌ها با آن آرام می‌گیرند:

علی.

علی یعنی نوری که از محراب برخاست

و تا آخرِ تاریخ در دلِ عدالت ماند.

علی یعنی مردی که شمشیرش برای حق بود

و اشکش برای خدا.

در میدان، کوه بود؛

در خلوت، دریایی از خشوع.

دستش اگر بالا می‌رفت،

برای شکستن ظلم بود؛

و اگر پایین می‌آمد،

بر سرِ یتیمی مهربان می‌نشست.

علی مردی بود که قدرت در دست داشت

اما دلش اسیرِ تقوا ماند.

تاریخ از قهرمانان بسیار نوشته است،

اما وقتی به علی می‌رسد

قلم آرام‌تر می‌نویسد؛

چون می‌داند با انسانی رو‌به‌روست

که اندازهٔ کلمات نیست.

علی فقط یک نام نیست؛

میزانِ انسان است.

هر که به او نزدیک‌تر شود،

به عدالت نزدیک‌تر شده است.

و چه شبی بلندتر از شبی

که جهان هنوز در سوگِ عدالتِ اوست.

السلام علیک یا علی بن ابی‌طالب.

✍️ به قلم: بهرام محمدی

#به_قلم #بهرام_محمدی #DBA

#دکترین_حد #اتاق_استراتژی #حق_نه_قدرت

📌 @bmlimit
دیدگاه ها (۰)

در شبِ قدر،وقتی آسمان به زمین نزدیک می‌شود،نامی هست که دل‌ها...

عنوان: کاستن از «من»نفس می‌خواهد دیده شود؛ حقیقت می‌خواهد رو...

از علی اگر بگویی، دریا هنوز در آغازِ موج است.علی را با یک رو...

🌙 صلواتِ سپیدهٔ بیداریبر شعلهٔ بیدارِ دلِ اهلِ یقین، صلواتبر...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط