بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت سوم :
و از آنها دفاع میکنند، خودشان شریک جرم آنها میباشند و نباید با ژستی منتقدانه، به زمین و آسمان و دیگران ناسزا بگویند.
ممکن است کسی با خود بیندیشد و به خود بگوید: مواضع و انتخاب من که درست بود؛ اما اولاً باید ببیند که آیا - وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ، یعنی توصیه دیگران به حق و به صبر نیز داشته است و در میدان جهاد تبیین، گامی برداشته است، یا خیر؟ سپس بداند که آتش فتنه، دامنگیر همگان میشود:
وَاتَّقُوا فِتْنَةً لَا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ - و از فتنهای بپرهيزيد كه تنها به ستمكاران شما نمیرسد بلكه همه را فرا خواهد گرفت و بدانيد خداوند كيفر شديد دارد.(سوره انفال آیه 25)
هر کسی سهمی دارد :
نه تنها انتخابها، بلکه موافقت ها و مخالفتها، به هر مقداری و به هر شکلی که باشد، مربوط به گذشته باشد، یا حال، یا آینده، ایجاد شراکت میکند و هر کسی به میزان مشارکت خود، سهم میبرد؛ چنان که فرمود: مَنْ يَشْفَعْ شَفَاعَةً حَسَنَةً يَكُنْ لَهُ نَصِيبٌ مِنْهَا وَمَنْ يَشْفَعْ شَفَاعَةً سَيِّئَةً يَكُنْ لَهُ كِفْلٌ مِنْهَا وَكَانَ اللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ مُقِيتًا - كس که كار نيكی را شفاعت همراهی، حمایت و تشویق كند، نصيبی از آن برای او خواهد بود، و كسی كه كار بدی را شفاعت همراهی و حمایت كند، سهمی از آن خواهد داشت، و خداوند حساب هر چيز را دارد، و خدا همواره نگهبان بر هر چیزی است.(سوره نساء آیه 85)
برگرد و اصلاح کن :
بنابراین، به جای آن که خودت را منزه و مبرای از هر خطایی بدانی و دیگران را مقصر بخوانی و همگان را متهم و محکوم بنمایی، جهالت را رها کن، تکبر را بشکن، برگرد و در اصلاح آن چه تباه ساختی بکوش!
توبه، یعنی بازگشت از گناه و خطا، به سوی خداوند سبحان، غفار و رحیم.
مگر نمیبینی که مواضعت، طرز تفکرت، خوشایندها و ناخوشایند هایت، گفتارت،رفتارت و انتخاب های نادرستت، چه به روز خودت ودیگران آورده و چه نتایج و عواقب شومی به بار آورده است و چه پیامدهایی برای آینده و آیندگان دارد که تو در تمامی آنها سهیمی؟!
بنابراین، به جای آن که خودت را مقدس، سبحان و مبرای از هر خطایی بدانی، به سوی خدا برگرد، ظَلَمْتُ نَفْسِى، وَتَجَرَّأْتُ بِجَهْلِی - به خودم ظلم کردم و به جهلم جرأت نمودم. بگو، و اقرار کن که به دیگران نیز ظلم کردی و حق النّاسی سنگین بر گردن داری!
این بازگشت، باید اعتقادی و عملی باشد، یعنی در اصلاح آن چه در گذشته تباه ساختی، بکوشی و تصمیم بگیری که از این پس، در راه راست - صراط مستقیم حرکت نمایی و عمل صالح انجام دهی و در هر امری که مختاری، انتخابهای نیکو و اصلح بنمایی. إن شاء الله.(پایان)
قسمت سوم :
و از آنها دفاع میکنند، خودشان شریک جرم آنها میباشند و نباید با ژستی منتقدانه، به زمین و آسمان و دیگران ناسزا بگویند.
ممکن است کسی با خود بیندیشد و به خود بگوید: مواضع و انتخاب من که درست بود؛ اما اولاً باید ببیند که آیا - وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ، یعنی توصیه دیگران به حق و به صبر نیز داشته است و در میدان جهاد تبیین، گامی برداشته است، یا خیر؟ سپس بداند که آتش فتنه، دامنگیر همگان میشود:
وَاتَّقُوا فِتْنَةً لَا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ - و از فتنهای بپرهيزيد كه تنها به ستمكاران شما نمیرسد بلكه همه را فرا خواهد گرفت و بدانيد خداوند كيفر شديد دارد.(سوره انفال آیه 25)
هر کسی سهمی دارد :
نه تنها انتخابها، بلکه موافقت ها و مخالفتها، به هر مقداری و به هر شکلی که باشد، مربوط به گذشته باشد، یا حال، یا آینده، ایجاد شراکت میکند و هر کسی به میزان مشارکت خود، سهم میبرد؛ چنان که فرمود: مَنْ يَشْفَعْ شَفَاعَةً حَسَنَةً يَكُنْ لَهُ نَصِيبٌ مِنْهَا وَمَنْ يَشْفَعْ شَفَاعَةً سَيِّئَةً يَكُنْ لَهُ كِفْلٌ مِنْهَا وَكَانَ اللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ مُقِيتًا - كس که كار نيكی را شفاعت همراهی، حمایت و تشویق كند، نصيبی از آن برای او خواهد بود، و كسی كه كار بدی را شفاعت همراهی و حمایت كند، سهمی از آن خواهد داشت، و خداوند حساب هر چيز را دارد، و خدا همواره نگهبان بر هر چیزی است.(سوره نساء آیه 85)
برگرد و اصلاح کن :
بنابراین، به جای آن که خودت را منزه و مبرای از هر خطایی بدانی و دیگران را مقصر بخوانی و همگان را متهم و محکوم بنمایی، جهالت را رها کن، تکبر را بشکن، برگرد و در اصلاح آن چه تباه ساختی بکوش!
توبه، یعنی بازگشت از گناه و خطا، به سوی خداوند سبحان، غفار و رحیم.
مگر نمیبینی که مواضعت، طرز تفکرت، خوشایندها و ناخوشایند هایت، گفتارت،رفتارت و انتخاب های نادرستت، چه به روز خودت ودیگران آورده و چه نتایج و عواقب شومی به بار آورده است و چه پیامدهایی برای آینده و آیندگان دارد که تو در تمامی آنها سهیمی؟!
بنابراین، به جای آن که خودت را مقدس، سبحان و مبرای از هر خطایی بدانی، به سوی خدا برگرد، ظَلَمْتُ نَفْسِى، وَتَجَرَّأْتُ بِجَهْلِی - به خودم ظلم کردم و به جهلم جرأت نمودم. بگو، و اقرار کن که به دیگران نیز ظلم کردی و حق النّاسی سنگین بر گردن داری!
این بازگشت، باید اعتقادی و عملی باشد، یعنی در اصلاح آن چه در گذشته تباه ساختی، بکوشی و تصمیم بگیری که از این پس، در راه راست - صراط مستقیم حرکت نمایی و عمل صالح انجام دهی و در هر امری که مختاری، انتخابهای نیکو و اصلح بنمایی. إن شاء الله.(پایان)
- ۳۰
- ۰۹ بهمن ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط