قلب های پراز مهر واقعی رو فراموش کردیم و دل به قلبی شدن م

قلب های پراز مهر واقعی رو فراموش کردیم و دل به قلبی شدن مجازی دادیم.کاش ن اینستایی بود ن تکنولوژی ای نه تلفنی...یادش بخیر قبلنا دهه شصت چه دهه خوبی بود و چ زود گذشت..حوض اب وسط حیاط خونه مادربزرگم و لبخنداش و گلدونای تو حیاط...همسایه ها از حال و دارا و ندار بودن هم خبر داشتن و به هم کمک میکردن..دستشون تو جیب هم بود و خونه من و خونه تو نداشتن..تیله های نفتیم و هفت سنگ بازی کردنامون توی کوچه..سلام کردن همسایه ها به هم که تو محله میپیچید..قبل مسافرت همسایه ها کلیداشونو به هم میدادن و تاکید به اب دادن گلدونا میکردن...چقد نگاه ها پاک بود اون موقع که روابطا خیلی نزدیکتر بود.چقد لفظ خدا قوت و خدا برکت بده میشنیدیم..چقد دوران خوبی بود دوران بدون تکنولوژی