🔸🔸🔸ای روشنیِ نامعلوم!شب بیانتهایم رابه طلوعی بیدروغ پیوند بزن؛بگذار آمدنتمهرِ پایان باشدبر کابوس بیپناهی.خورشید رادر دل من بنشان،تا دیگر از فردای بیتونترسم،که تاریکیبیتو آغازِ مرگ است...🔸🔸🔸