خُـــدایـــا ! عَجـبـــ اشتبـــاهــی کـــردمــ کـِــه گفت

خُـــدایـــا ! عَجـبـــ اشتبـــاهــی کـــردمــ کـِــه گفتـــمــ
خــودتـــ مــواظبــش بـــاش

تـــو بــَـرِش گــــردانـــ ، مـَــن خـــودمــ مـــواظبــش هَستــــمــ



هوا همیشه بارانی است
از وقتی تو رفتی
خورشید هم به خاطره ها پیوسته ...
میز و صندلی ثابت است
انتظار و تنهایی ...تکرار ساده ای از زندگی
بدون تو
با خاطرات
بی خورشید ...


باز هوا ابری شدانگار باران می بارد ...!