.

.
سکوتی سرد
بر دامنه ی احساس
می بارد... پاییز است
برگ ریزان خاطرات
فصل دلتنگی یادها
نوای سوزناک اشک... کجای روزگار
گم شده ایم؟
بر پایان کدامین غزل
بیت های شکسته از هجران را
بی صدا می باریم؟

آه...که پاییز
فصل دلتنگی هایی ست
از جنس سکوت...
و آنقدر
در هجوم خالی پنجره ها
مبهوت میشویم
که یادمان میرود
زمستانی غریب نیز
نزدیک است....... پاییز است
فصل دلتنگی سکوت.......... _سمیه خلج