دردا که دیری ست دیگر ، شور سحرخیزی اش نیست

دردا که دیری ست دیگر ، شور سحرخیزی اش نیست
آن چشم هایی که هر صبح ، خورشید را مشتری بود
دردا که دیری ست دیگر ، زنگ کدورت گرفته ست
آیینه ای کز زلالی ، سر صبح روشنگری بود