( (( 1 )) )

( (( 1 )) )
چندسال پیش درست درچنین روزی پنجشنبه پنجم دی ساعت پنج صبح مردم شهرهمه خواب بودند همه ی همه...پیروجوان..زن ومرد..کوچک وبزرگ..فقیروغنی..مششهوروگمنام همه ی همه...
نوعروس وتازه داماد..پیرزن وپیرمردبرف برسر..دخترک خجالتی وپسرک عاشق..پدری که خسته بودومادری که برای فرزندانش نگران بود..
همه چیزآرام وساکت وسردبود...سردوساکن درست مثل مرگ...گویی همه چیزبوی مرگ میداد...
ساعت پنج وسی دقیقه ی بامدادبود..خیلی هاخواب بودند..بعضی هاسرسجاده ها وسربرسجده
ناگهان...آه خدایا
ناگهان همه جاسیاه شدوسردشد
آری فرشته ی مرگ آغوشش رابه روی مردم سرزمین من گشوده بودوخواهران وبرادرانم رایک به یک به اغوش میطلبید
زمین غریدواسمان برسربی کسی مابارید
بغض داشت زمین،گویی دلش گرفته بود..هی خدا
وبه یکباره بغضش ترکیدوشهررابرسرماآوارکرد همه به خودلرزیدیم وچندثانیه بعددیگرهیچ چیزازان شهرقدیمی باقی نمانده بود
چه کسی میدانست امشب اخرین شب اوست؟ان نوعروس وتازه داماد؟یاان دخترک خجالتی وان پسرک عاشق؟لیلابودندومجنون وارپرکشیدندواوج گرفتنددراسمان یادم یادی که هنوزهم پس ازاین همه سال هوایش بارانی است
مادرمیدانست یاپدر؟کدام یک؟
هیچکس نمیدانست سایه ی سردسروهای خیابان بوی مرگ میدهد
یادش به خیرروزقبل دایه ام برایم اش درست کرده بود طعم دیگری داشت عالی بودعالی تراز همیشه انگارمیدانست اخرین آشی است که دست پخت اوست..مرا بی بی کوچک صدامیزد
آه دایه جان چقدردلم هوایت راکرده..کجایی که ببینی بی بی کوچکت حالاتنهاترازهمیشه است؟!
دایه جان هنوزهم که هنوزه وقتی یادسرت میفتم که له شده بوداشکهایم بی اختیارروان میشوند..توخواب بودی امابیدار..انگارآن شب انتظارمیکشیدی..!
دایه جان چراانشب توبایدجای خوابت راعوض میکردی؟
چه کسی میدانست چه پیش می اید؟
...