باید دستِ حادثه را بگیرم

باید دستِ حادثه را بگیرم
دور شویم از این هیایویِ بی مهری
باید جایی درست
رو به رویِ بغض هایت
رُخ بدهیم
در آغوشت بگیریم
ما که گناهی نکرده ایم
جز عشق
که حالا دور از هم
روز و شب می شماریم
تا یک روز
روزگار از سرِ بی حوصلگی
ما را کنارِ هم بنشاند
و منت بگذارد یک عمر بر سرمان
نه عزیزِ دل !
خودم دست به کار می شوم
همین روزها
پیدا می شویم
رُخ می دهیم
و ثبت می کنیم
بزرگترین اتفاقِ تاریخِ بی عاطفگی ها را
ما
عاشق می شویم!