مرا می خوانی

مرا می خوانی
وقتی نوازش های مداومت را عادت کرده ام..
عادت داری
بوسه های مکرر را و آغوش
که همیشه گشوده ست
همیشه و بی دریغ .
تو اوج لذت من را
آنقدر می شناسی
که برای رسیدن ،
حتی بالهایت را نمی گشایی
همیشه همانجایی
همیشه
بی خواسته .

دلم هوای تو کرده .
می دانی ،تحمل ،
همیشه ممکن نیست...