{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

#یک_جرعه_کتاب

#یک_جرعه_کتاب


آدم‌ها عاشق ما نمی‌‌شوند. آدم‌ها جذب ما می‌‌شوند.
در لحظه‌ای حساس، حرف‌هایی‌ را می‌‌زنیم که شخصی‌ نیاز به شنیدنش داشته.
در یک لحظه‌ی حساس‌، طوری رفتار می‌‌کنیم که شخص‌، احساس می‌‌کند تمام عمر در انتظار کسی‌ مثل ما بوده !
در یک لحظه‌ی حساس‌، حضور ما‌، وجودِ شخص را طوری کامل می‌‌کند که فکر می‌کند حسی که دارد نامی‌ جز عشق ندارد.
آدم‌ها فکر می‌‌کنند که عاشق شده‌اند. آدم‌ها فکر می‌‌کنند بدون وجود ما حتی یک روز دوام نمی‌‌آورند.
آدم‌ها فکر می‌‌کنند مکمل خود را یافته‌اند... آدم‌ها زیاد فکر می‌‌کنند...
آدم‌ها در واقع مجذوب ما می‌شوند و پس از مدتی‌ که جذابیت ما برایشان عادی شد ، متوجه می‌‌شوند که چقدر جایِ عشق در زندگی‌‌شان خالیست...
می‌‌فهمند در جستجوی عشق‌های واقعی‌ باید ما را ترک کنند!
تمامِ حرفِ من این‌ست که کاش آدم‌ها یاد بگیرند که «عشق پدیده‌ای حس کردنی‌ست نه فکر کردنی» و کاش بفهمند که بعد از رفتنشان ، عشقی‌ را که فکر می‌کرده‌اند دارند چه می‌کند با کسانی‌ که حس میکرده اند این عشق واقعی‌ ‌ست.


#نیکی‌_فیروزکوهی
در خانه ما عشق کجا ضیافت داشت
دیدگاه ها (۲۸)

بفرمایید نهار

کجایی ای ز جان خوشتر...

پایان ماجرای منو و عشق روشن است ای کشتی شکسته به دریا خوش آم...

اروین یالوم روان پزشک شهیر میگه:گاهی اوقات پنهانی و در درونم...

بعضی آدم‌ها فقط وارد زندگی‌ات نمی‌شوند؛می‌آیند و معنای آرامش...

گاهی زندگی مثل روزی بارانی می‌ماند که هیچ چیز جز سرپناه موقت...

آن‌که رخسار تو را این همه زیبا می‌کردکاش از روز ازل فکر دل م...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط