"رفتن" !

"رفتن" !
رفتن که بهانه نمیخواهد ، یک چمدان میخواهد از دلخوریهاى تلنبار شده و گاهى حتى "دلخوشیهاى انکار شده" ...
رفتن که بهانه نمیخواهد وقتى نخواهى بمانى ، با چمدان که هیچ بى چمدان هم میروى ! "ماندن" !
ماندن اما بهانه مى خواهد ، دستى گرم،نگاهى مهربان،دروغهاى دوست داشتنى،دوستت دارمهایى که مى شنوى اما باور نمى کنى،یک فنجان چاى،یک آهنگ مشترک،خاطرات تلخ و شیرین ...
البته منوط به این که فهمشو داشته باشی!!!
وقتى بخواهى بمانى ، حتى اگر چمدانت پر از دلخورى باشد خالى اش مى کنى و باز هم میمانى ...
میمانى و وقتى بخواهى بمانى ، نم باران را رگبار مى بینى و بهانه اش مى کنى براى نرفتنت !
آرى آمدن دلیل مى خواهد
ماندن بهانه
و رفتن هیچکدام ... !