{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

آدمها به همان خونسردی که آمده اند

آدمها به همان خونسردی که آمده اند
چمدانشان را می بندند
و ناپدید می شوند
یکی در مه
یکی در غبار
یکی در باران
یکی در باد
و بی رحم ترینشان در برف ...


#عباس_صفاری
دیدگاه ها (۱۲)

دلت که گرفته باشد …تازه آغاز ماجراست …قدم به قدم خاطرات می آ...

در من قرون وسطائیستکه در آن همیشهخورشید به گرد زمین میگرددو ...

دیگر با صدای بلند نمی خندمبا صدای بلند حرف نمی زنمدیگر گوش ن...

پیش ساز تو من از سحر سخن دم نزنمکه زبانی چو بیان تو ندارد سخ...

...درونم ریشه‌ای ست کهن —پیچیده به دور ستون فقرات زمان.هر با...

رمان انیمه ای هنوز نه چپتر ۳۶

‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌࣪࣪...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط