این روزها خیلی دلم تنگ ست آقا

این روزها خیلی دلم تنگ ست آقا
طبل جهان ضربش بد آهنگ ست آقا

سرتاسر جغرافیای خاک مفلوک
از جنس تلخ مکر و نیرنگ ست آقا

لبخند از لب های باران رخت بسته ست
بر دوش شب سنگینی سنگ ست آقا

بین زمین و آسمان و ماه و خورشید
بین برادرهایمان جنگ ست آقا

یک پای ایمان از درون پوسیده انگار
پای دگر از بیخ و بن لنگ ست آقا

از انتظاری تلخ و دروی شعر گفتن
یک جزء تکراریِ فرهنگ ست آقا

حتی همین ابیات زردی را که خواندید
با مردمان کوچه هم رنگ ست آقا

این روزها خیلی دلم تنگ ست آقا...