ﻣﯿﺎﺩ !...

ﻣﯿﺎﺩ !...
ﻧﻤﯿﺎﺩ !...
ﻣﯿﺎﺩ !....
ﻧﻤﯿﺎﺩ ...
ﻭ ﺑﺎﺯ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺎﺯﯼ ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ !...
ﮔﻞ ﻫﺎ ﭘﺮﭘﺮ ﻣﯿﺸﻮﻧﺪ ﻭ ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺑﻪ ﻧﻤﯽ ﺁﯾﺪﺵ ﺧﺘﻢ ﻣﯿﺸﻮﺩ ....
ﭘﺮ ﺁﺧﺮ ﻧﺸﺎﻧﯽ ﻧﯿﺎﻣﺪﻥ ﺗﻮﺳﺖ ... ﻭ ﺷﺒﻨﻢ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ
ﻣﻦ ...
ﺣﺎﻻ ﻟﻬﺠﻪ ﯼ ﻫﻖ ﻫﻖ ﻣﻦ ﺗﻌﺒﯿﺮ ﯾﮏ ﺷﻌﺮ ﻧﺎﮔﻔﺘﻨﯽ ﺍﺳﺖ