((( سرگران )))

((( سرگران )))

در این ایّامِ رنج و نا توانی .

دلا با جسم جانم سر گرانی .


بسانِ کوله باری بر تنِ من .

ولی مهمانسرایِ دیگرانی .


مگر آزردی از دلداریِ من .

که بنمودی رخم را زعفرانی .


صبوری پیشه کردم , تا به امروز .

تو را هرگز ندیدم یارِ جانی.


نمیشد باورم در ساحتِ عمر .

ببینم از تو , ظلم و بد عنانی .


ندارم شکّ و تردیدی , که دیگر .

بلائی در سرایِ استخوانی .


عظیما : هردلی خود رأی و خودسر .

ندارد شیوه ای , جز کامرانی .
================
شاعر= عبدالعظیم عربی از خوزستان .