گلاله..

گلاله..
.
. هرگز از بی کسی خویش مرنج! هرگز از دوری این راه مگو و از این فاصله که میان من وتوست و هر انگه که دلت تنگ من است بهترین شعر مرا قاب کن و پشت نگاهت بگذار تا که تنهاییت از دیدن من جا بخورد! و بداند که دل من با توست و همین نزدیکی ست