تنهایی.. تیک و تاکِ ساعت

تنهایی.. تیک و تاکِ ساعت
جزوه‌های سر رفته از حوصله.. و
کتاب‌هایی که
خودشان را به رخ میگرنم می‌کشند..
و یک روحِ خسته در من که
خودش را به دستِ اقبال می‌سپارد..

گیج می‌خورم روی تمامِ مسائلِ اثباتی
به احتمال که می‌رسم،
تمام جبرها به نبودنت قسم می‌خورند.. و
مساحتِ هاشور خوردۀ نبودنت
هرگز تن به حساب و کتابِ خیالم نمی‌دهد..

...و
تکرار می‌کنم تا از بَر شوم..،
که من در قرن چندمِ نبودنت، شاعر شدم..
در کدامین سالِ کدامینِ دهه،
از رؤیا، به کابوس هجرت کردم.. و
در چه روزی
از قحطی چشمانت،
چشم از جهانِ تو فرو بستم..

■

تنهایی..
تو و ساعتِ سر رفته از خیالم..
تمام سؤال‌ها را
با جای خالی‌ات جواب خواهم داد
من از پسِ امتحانِ نبودنت، بر نخواهم آمد..