ﭼﻪ ﺑﯽ ﺗﺎﺑﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻤﺖ
ﭼﻪ ﺑﯽ ﺗﺎﺑﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻤﺖ
ﺍﯼ ﺩﻭﺭﯾﺖ ﺁﺯﻣﻮﻥ ﺗﻠﺦ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﮕﻮﺭﯼ !
ﭼﻪ ﺑﯽ ﺗﺎﺑﺎﻧﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻃﻠﺐ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ !
ﺑﺮ ﭘﺸﺖ ﺳﻤﻨﺪﯼ
ﮔﻮﯾﯽ
ﻧﻮﺯﯾﻦ
ﮐﻪ ﻗﺮﺍﺭﺵ ﻧﯿﺴﺖ.
ﻭ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﯾﯽ ﺑﯿﻬﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺑﻮﯼ ﭘﯿﺮﻫﻨﺖ
ﺍﯾﻦ ﺟﺎ
ﻭ ﺍﮐﻨﻮﻥ.
ﮐﻮﻩ ﻫﺎ ﺩﺭ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺳﺮﺩﻧﺪ.
ﺩﺳﺖ
ﺩﺭ ﮐﻮﭘﻪ ﻭ ﺑﺴﺘﺮ
ﺣﻀﻮﺭ ﻣﺄﻧﻮﺱ ﺩﺳﺖ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺟﻮﯾﺪ .
ﻭ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﺍﻧﺪﯾﺸﯿﺪﻥ
ﯾﺎﺱ ﺭﺍ
ﺭﺝ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ.
ﺑﯽ ﻧﺠﻮﺍﯼ ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺖ
ﻓﻘﻂ.
ﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺯ ﻫﺮ ﺳﻼﻣﯽ ﺧﺎﻟﯽ ﺍﺳﺖ
ﺷﺎﻧﻪ ﺍﺕ ﻣﺠﺎﺑﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ
ﺩﺭ ﺑﺴﺘﺮﯼ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﺗﺸﻨﮕﯿﺴﺖ
ﺯﻻﻝ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺖ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻧﻢ ﻋﻄﺶ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ
ﺩﺭ ﺑﺴﺘﺮﯼ ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ
ﻣﺠﺎﺑﺶ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﺷﺎﻣﻠﻮ
ﺍﯼ ﺩﻭﺭﯾﺖ ﺁﺯﻣﻮﻥ ﺗﻠﺦ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﮕﻮﺭﯼ !
ﭼﻪ ﺑﯽ ﺗﺎﺑﺎﻧﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻃﻠﺐ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ !
ﺑﺮ ﭘﺸﺖ ﺳﻤﻨﺪﯼ
ﮔﻮﯾﯽ
ﻧﻮﺯﯾﻦ
ﮐﻪ ﻗﺮﺍﺭﺵ ﻧﯿﺴﺖ.
ﻭ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﯾﯽ ﺑﯿﻬﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺑﻮﯼ ﭘﯿﺮﻫﻨﺖ
ﺍﯾﻦ ﺟﺎ
ﻭ ﺍﮐﻨﻮﻥ.
ﮐﻮﻩ ﻫﺎ ﺩﺭ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺳﺮﺩﻧﺪ.
ﺩﺳﺖ
ﺩﺭ ﮐﻮﭘﻪ ﻭ ﺑﺴﺘﺮ
ﺣﻀﻮﺭ ﻣﺄﻧﻮﺱ ﺩﺳﺖ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺟﻮﯾﺪ .
ﻭ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﺍﻧﺪﯾﺸﯿﺪﻥ
ﯾﺎﺱ ﺭﺍ
ﺭﺝ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ.
ﺑﯽ ﻧﺠﻮﺍﯼ ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺖ
ﻓﻘﻂ.
ﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺯ ﻫﺮ ﺳﻼﻣﯽ ﺧﺎﻟﯽ ﺍﺳﺖ
ﺷﺎﻧﻪ ﺍﺕ ﻣﺠﺎﺑﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ
ﺩﺭ ﺑﺴﺘﺮﯼ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﺗﺸﻨﮕﯿﺴﺖ
ﺯﻻﻝ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺖ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻧﻢ ﻋﻄﺶ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ
ﺩﺭ ﺑﺴﺘﺮﯼ ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ
ﻣﺠﺎﺑﺶ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﺷﺎﻣﻠﻮ
- ۹۱۲
- ۱۰ فروردین ۱۳۹۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط