تو کنج عُزلت خودم نشستم، هرچی که آینه بود زدم شکستم!

تو کنج عُزلت خودم نشستم، هرچی که آینه بود زدم شکستم!

چه عشق ناروایی، چه درد بی دوایی! چه زخم ناتمومی! چه سرنوشت شومی!!