{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

سی دقیقه

سی دقیقه
برای زنده ماندن من کافی بود
همانقدر که
چای نوازشمان دم بکشد
گلدان، دستمان را بگیرد
باد، ما را کنار پنجره بیاورد
و کوهن
هزارمین بوسه ی ما را ترانه کند

بی تو
این اضافیِ زندگی را
با کدام قرص تقسیم کنم؟
#جلال_حاجی_زاده
دیدگاه ها (۴)

با من بمانبا من که در سینه‌امصدای گام سلحشورانِ ناکامی‌ستکه ...

.روزی که بیاییمیبوسمو کنار میگذارمتمامواژه های دلتنگی وتنهای...

باران که می‌بارد،زمین پر می‌شود از عطر حضور تو،و خیالت بار د...

مرا ببخش اگر چیزی‌که برای تو ناچیزبه‌نظر می‌رسد، برای من همه...

سایه‌های کلاغپارت دوازدهم | اولین ترکباران هنوز می‌بارید.قطر...

سرخی عشق پارت ۴

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط