چقدر خنده هایم اینروزها دلگیرند...!

چقدر خنده هایم اینروزها دلگیرند...!

به جای شادی اشک به چشمانم هدیه می آرند!

چقدر تلخ بوده و ساده میگرفتم، زخمهای زبانی را!

چقدر ساده باختم جوانی و زندگانی را...

چقدر طول جاده دراز بوده و این خوشی های تو خالی

گرفت عمرو شکست شیشه بختو نماند هیچ مجالی!

چقدر گلایه میکنی قلم مهربان، یار دیرینم...

در امتداد شب نوری از امید هم میبینم...!