{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

یک روزایی هست

یک روزایی هست
فقط نیاز داری به یک گوشه دنج از کل دنیا.
گوشه ای که بشه فقط برای چند دقیقه دور شد از مشغله ها و بدون هیچ فکر و خیالی فقط نشست و غرق شد تو طعم عجیبِ قهوه و به قدم هایی که باید برای آینده برداری و مسیری که قراره طی کنی فکر کرد.
باید بشینی تمام چیزایی که باعث ناراحتیت میشن و خستگیتو بیشتر می کنن رو تک به تک بریزی دور.
آدم گاهی احتیاج داره به یک گوشه دنج که بشینه با خودش صحبت کنه بگه :
آهای “من”،حالت خوبه؟
دلت چی میخواد الان؟
نبینم خسته باشی، میگذره این حالِ بد.
تموم میشه این سردرگمی، این بلاتکلیفی؛
با هم همه چیز رو درست میکنیم.

آخه میدونین،
گاهی وقتا هیچ کس جز خود آدم، نمیفهمه دردش چیه... #شقایق_جلیلی
دیدگاه ها (۲)

آدم بی آرزو یعنی آدم خنثی..یعنی آدم بی امید..یعنی آدمی که به...

ثانیه هایِ آخرِ سال است...میان دغدغه های رنگارنگتان،بعد از ا...

از آن که با دل ما کرده‌ایپشیمان باش... #حافظ

مهم نیستکه آدم ها چگونه اندمهم نیستجواب سلامت را میدهند یا ن...

خودِ ‌ها دیگر تصویرِ آشنایی از من ندارند؛ انگار غباری از سال...

ممنونماز آدم‌هایی که در زندگی منچه کوتاه نقش داشتند، چه هستن...

نامردی این دنیارو دیدم.سخته بغض نزاره نفس بکشی:)...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط