از تماس انگشتانم با حریر تنت / چه عشقی که مشق نمی شد / چه

از تماس انگشتانم با حریر تنت / چه عشقی که مشق نمی شد / چه احساسی که

خرج نمی شد / و چه خاطراتی که خلق نمی شد / ثانیه ها ، واژه ها می آفریدند و

کلمات / داستان عشق مرا / یادت باشد / هیچ پاییزی را توان آن نیست تا نبودنت را

به رخ کشد / و سرمای هیچ زمستانی آتش درونم را سرد نخواهد کرد / من / رسام آرزو های توام