حالا من هــــندسه یک روز جمعه را

حالا من هــــندسه یک روز جمعه را
در مساحت هاشور خورده نبودنت خوب می فهمم
وقتی در ابعاد یک پنجره
که به زور باران پائیزی هم دلش وا نمی شــــــود......
مدام بی کسی های دو مجـــــهولی ام را
حســـــاب می کنم..
آنــــــقدر در تنهایی خــــودم را احــــتکار کــــرده ام کــــه
قبل آنکه بی انــــصاف خطاب شـــوم، بــــی مـــــعرفـــت حســــاب مـــی شــــوم..
مــــوریانــــه هــــای دفتر شعــــــرم که
از خیانت باز گردند، مـو به مـو خواهــــند گفت که
فاسد شد، بس که پایش را
یک قدم از کابـــوس هایــش آنطــــرف نگـــــذاشــت..

آنقدر خــــودم را
احتـــکار کـــرده ام که پوســــیده باشـــم.....
دســـــت از تقاضا بردار.. مــــــن مدت هاســــت کـــه
جـــــز یک دل تــــار عنکبوت بــــسته
چیـــــزی بــــرای عــــــرضه در بـــساطم نیســــت...