بي هوا بيرون نرو! چشم همه شور است! شور!

بي هوا بيرون نرو! چشم همه شور است! شور!
چشم اين ملّت به دنياي درون كور است! كور!

من به هرگام تو ذكر « ان يكادي» خوانده ام
از قد و بالاي تو چشمان بد دور است! دور!

پاي سور و سات من - وقتي نبودي- لنگ بود!
آمدي! حالا بساط عيشمان جور است! جور!

روشنايي بسته دست و پاي ما را بارها !
كنج تاريكي مرا «نور علي نور» است! نور!

خانه ام سهل است- حتي شهر! - وقتي نيستي-
با تمام وسعتش در چشم من گور است! گور!

با زبان خوش بيا ! نگذار مجبورت كنم!
گاه كارآمدتر از هر منطقي زور است! زور!



اصغر عظیمی مهر