فروغ فرخزاد میگه:

فروغ فرخزاد میگه:
چقدر کم است هفتاد ٬ هشتاد سال برای دیدن تمام دنیا!!!
برای بودن با تمام مردم دنیا!!!

چقدر حیف است که من میمیرم و غواصی در عمق اقیانوس ها را تجربه نمیکنم!!!

میمیرم و حداقل یکبار زمین را از روی کره ماه نمیبینم!!

دلم میخواست چند کلیسا معبد و مسجد بزرگ جهان را میدیدم !!!

و دلم میخواست یکبار هم که شده از ارتفاعی بلند پرواز میکردم!!

دلم میخواستهای من زیادند٬ بلندند٫ طولانی اند٫
اما مهمترین دلم میخواست های من این است که:
انسان باشم٬ انسان بمانم و انسان محشور شوم!!!

چقدر وقت کم است تا وقت دارم باید مهر بورزم ٫ وقت کم است باید خوب باشم!!!مهربان باشم!!!
و دوست بدارم همهٔ زیبایی ها را!!!

می گویند : انسان های خوب به بهشت می روند٫ اما من میگویم٫ انسان خوب هر جا که باشد ٫ آنجا بهشت است!!