نهج الفصاحه

نهج الفصاحه
815 - رسول اعظم صلوات الله علیه و آله می فرمایند:
إنّ المؤمن من عباد اللَّه لا یحیف علی من یبغض و لا یأثم فیمن یحبّ و لا یضیع ما- استودع و لا یحسد و لا یطعن و لا یلعن و یعترف بالحقّ و إن لم یشهد علیه و لا یتنابز بالألقاب فی الصّلوة متخشّعا إلی الزّکاة مسرعا فی الزّلازل وقورا فی الرّخاء شکورا قانعا بالّذی له لا یدّعی ما لیس له و لا یغلبه الشّحّ عن معروف یریده، یخالط النّاس کی یعلم و یناطق النّاس کی یفهم و إن ظلم و بغی علیه صبر حتّی یکون الرّحمن هو الّذی ینتصر له.
بنده مؤمن حتی بر دشمنان ستم نمی کند (ستم تظاهری فرق دارد با ستم چون فرق تهمت ستم با ستمکار بودن اما ستم حتی به معدود لله و استحمارگران هم باطل است باید عادلانه برخورد کرد می باشد) و برای رعایت دوستان مرتکب گناه نمیشود. امانت را تلف نمی کند. حسود و بدگو و لعنتگر نیست حق را میگوید اگر چه از او شهادت نخواهند. لقبهای بی جا به کار نمیبرد. در نماز خاشع است و در کار زکاة سریع است. در مصیبت موقر و بهنگام نعمت شاکر است بدان چه دارد قانع است و آنچه ندارد نمی جوید بخل او را از کار نیک باز نمی دارد با مردم آمیزش میکند تا چیز یاد گیرد و با آن ها گفتگو میکند تا چیز بفهمد اگر ستمی دید و بر او تجاوزی شد صبر میکند تا خداوند ستم را از او دفع کند. بیشتر گناهان فرزند آدم از زبان اوست و بیشترین ثواب از زبان اوست. از خدا شرم کن چنانکه از کسان خود شرم می کنی می باشد. دانشمندی که بداند و بکار نبندد مانند چراغ است که مردم را روشن کند و خود را بسوزد. بسیار دعا کن که دعا قضا را دفع میکند. قسمت موجود است فقط دست ماست می باشد خورشید و روز می گذرد و ما به دنیا آمده ایم و روزی می میریم اینان دست ما نیست اما چطور زندگی کنیم دست ماست می باشد خداوند این اختیار را به ما داده است و خداوند سرنوشت هیچ قومی را تغییر نمی دهد مگر آنکه خودشان را تغییر بدهند می باشد و خداوندا من از تو عافیت می خواهم می باشد. بطلب علم بشتابید که از راست گوئی حدیث گفتن از دنیا و همه طلاها و نقره آن بهتر است. و اگر طبیعت منظور طبیعتی دردست شان الهی باشد ویا طبیعت با تقوا باشد پذیرش است اگر طبیعت بدون دردست الهی لااقل بدون تقوا باشد آن طبیعت از شاشیدن درآن پست تر است و تازه اینکه وسط محض تنها مسئله ای است که درمعنا نباید باشد و باید درعین باشد (با پشتوانهی یا با مبنای معنا باشد)وگرنه هرچه دیگرش درمعنا باید باشد می باشد. کسی که در مقابل حق خوار شود عزیزتر از آنست که بباطل عزت جوید و چه عزتی دارد حق هرچند درعین کربلا شود می باشد. بهترین شما کسی است که برای کسان خود بهتر است، من از همه شما برای کسان خود بهترم، بزرگ مردان زنان را گرامی شمارند و فرومایگان زنان را خوار دارند. قرآن دوای روح است. و بعضی از اندک مسائل است که با عشق می توان پیدا کرد و با عقل نشود می باشد‌.